bannerC dilitiria2

ΟΛΑ ΤΑ "ΔΗΛΗΤΗΡΙΑ"

Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x

trapezes DIOTI

Παρακολουθώντας τις οικονομικές εξελίξεις τόσο στη χώρας μας όσο και διεθνώς παρατηρούμε ότι από τις τράπεζες περνάνε μισθοί, συντάξεις, και όλες οι καθημερινές μας συναλλαγές. Επίσης, ότι οι ξένες τράπεζες παίζουν βασικό ρόλο στα δάνεια και τα χρέη της χώρας, καθώς σχετίζονται άμεσα με τα μνημόνια και τα χαράτσια. Με άλλα λόγια αυτό που φαίνεται σαν μοναδική αιτία των δεινών μας είναι οι τράπεζες. Πριν όμως τις ενοχοποιήσουμε θεωρώντας τες ως τον αποκλειστικό μας εχθρό καλό είναι να καταλάβουμε τη λειτουργία τους μέσα στο οικονομικό μας σύστημα.

Οι πρώτες οργανωμένες τράπεζες εμφανίστηκαν στη φεουδαρχία παρόλο που εμβρυακά στοιχεία υπάρχουν και στην αρχαιότητα. Στα πρώιμα στάδια του καπιταλιστικού συστήματος η βασική και πρωταρχική πράξη των τραπεζών ήταν η μεσολάβηση στις πληρωμές. Αρχικά οι τράπεζες εμφανίστηκαν ως ατομικές επιχειρήσεις. Κατά το 19ο αιώνα δημιουργούνται οι πρώτες εμπορικές μετοχικές τράπεζες. Με το πέρασμα του καπιταλισμού στο ιμπεριαλιστικό στάδιο συντελείται συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του τραπεζικού κεφαλαίου και η γενίκευση των μετοχικών εταιριών. Τα τραπεζικά μονοπώλια διεισδύουν και στη βιομηχανία. Αγοράζουν μετοχές βιομηχανικών εταιριών, χορηγούν σε αυτές δάνεια και δημιουργούν οι ίδιες βιομηχανικές επιχειρήσεις. Παίρνουν γιγαντιαίες διαστάσεις, ελέγχουν τις διάφορες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, διευκολύνουν ή δυσκολεύουν την πίστωση και έτσι καθορίζουν την τύχη των διαφόρων μερίδων του κεφαλαίου. Η σύμφυση των διαφόρων μορφών του κεφαλαίου δημιουργεί το χρηματιστικό κεφάλαιο, το οποίο διαμορφώνεται σε διεθνές επίπεδο μέσα από τις διεθνείς οργανώσεις, όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Δεν είναι σωστό λοιπόν να θεωρούμε σαν εχθρό των λαϊκών μαζών μόνο τις τράπεζες, αλλά ολόκληρη την τάξη που διαχειρίζεται την οικονομία του τόπου. Το να ενοχοποιούμε μόνο τις τράπεζες ισοδυναμεί με το να ενοχοποιούμε ένα μέρος μόνο της αστικής τάξης και να αφήνουμε το υπόλοιπο στο απυρόβλητο.

nomisma DIOTI

        Τί μας λένε; Εμείς είμαστε οι καλοί και για όλα τα κακά μας φταίνε οι άλλοι, οι εχθροί μας. Παλιά μας πολεμούσαν με τα δόρατα, ύστερα με τις χατζάρες και τώρα με το Ευρώ. Εμείς δε φταίμε σε τίποτα.
       Στ' αλήθεια όμως για ποιους “εμείς” μιλάμε; Ήμασταν παλιά όλοι ίδιοι ή είμαστε όλοι ίδιοι τώρα; Ας θυμηθούμε ότι στην νεώτερη ιστορία οι Έλληνες Φαναριώτες και οι Κοτζαμπάσηδες ήταν φίλοι με τους Τούρκους, ενώ ο λαός, οι κλέφτες και οι αρματολοί είχαν απέναντί τους και τους Τούρκους και τους Φαναριώτες και τους Κοτζαμπάσηδες. Κι ας έρθουμε στο σήμερα. Στο ίδιο καζάνι βράζουν οι εργαζόμενοι με τους επιχειρηματίες; Οι εργαζόμενοι πληρώνουν όλα τα χαράτσια που ορίζει η Ελληνική Κυβέρνηση σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ οι επιχειρηματίες με βάση τις Ευρωπαϊκές “αναδιαρθρώσεις” παίρνουν από τις Τράπεζες ζεστό χρήμα, έχουν φοροαπαλλαγές και φτηνό εργατικό δυναμικό. Μήπως λοιπόν πριν αρχίσουμε να ψάχνουμε για εχθρούς και φίλους πρέπει να αναρωτηθούμε ποιοι είμαστε εμείς και ποιοι είναι οι άλλοι που μας φταίνε;
        Κάποιοι λίγοι στον αριθμό από “εμάς”, αυτοί που συνήθως ονομάζουμε κεφάλαιο, πλουτοκρατία, αφεντικά, αστική τάξη έχουν στενούς δεσμούς με τους ομώνυμούς τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί έχουν κοινά συμφέροντα. Από κοινού προσπαθούν σε βάρος των πολλών να αυγατίσουν τα κέρδη τους. Οι πολλοί, δηλαδή οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, η μικρή αγροτιά και άλλα φτωχά στρώματα υφίστανται ανελέητη εκμετάλλευση και πληρώνουν με τον ιδρώτα τους τόσο τις συνέπειες της κρίσης, όσο και τις προσπάθειες ανάκαμψης και κερδοφορίας των εκμεταλλευτών τους.
        Αν θέλουμε λοιπόν να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και όχι να συμμετέχουμε στο κυνήγι των μαγισσών θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας ότι όπως συμβαίνει σε όλους τους λαούς, οι Έλληνες δεν είναι όλοι οι ίδιοι. Να μη βλέπουμε σαν εχθρούς μας γενικά κι αόριστα τους Ευρωπαίους, γιατί κι αυτοί χωρίζονται σε εκμεταλλευόμενους και εκμεταλλευτές. Δεν μπορεί να είναι φίλοι των εκμεταλλευομένων μιας χώρας, οι εκμεταλλευτές κάποιων άλλων χωρών. Να μη θεωρούμε πως μας φταίει το ένα ή το άλλο νόμισμα γιατί ο βαθμός εκμετάλλευσης είναι ο ίδιος είτε με ευρώ, είτε με δραχμή. Στη χώρα μας υπάρχουν μάλιστα επιχειρηματίες που από τη φύση των δραστηριοτήτων τους έχουν συμφέρον να βγει η Ελλάδα από την Ευρωζώνη, ενώ για το λαό δεν έχει σημασία αν θα τον εκμεταλλεύονται σε ευρώ ή σε δραχμή κι αν θεωρήσουμε ότι το ευρώ μας φταίει, απλά παίζουμε το παιχνίδι τους. Χώρια που κάθε αλλαγή νομίσματος συνοδεύεται και από υποτίμηση, που κι αυτή είναι ένας τρόπος ληστείας του λαού.
       Κυνηγώντας γενικά και αόριστα λοιπόν τους Ευρωπαίους και θεωρώντας πως μας “κατέκτησαν” με όπλο το Ευρώ χάνουμε από τα μάτια μας τον πραγματικό αντίπαλο, που βρίσκεται στο εσωτερικό της χώρας, την αστική τάξη, που σε συνεργασία με τις αστικές τάξεις των άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι υπεύθυνη για τα δεινά μας.

timories DIOTI

        Πότε μας επιβάλλεται μια τιμωρία; Όταν παραβιάζουμε κάποιους κανόνες της φύσης ή κάποιους κανονισμούς που θέσπισαν οι ίδιοι οι άνθρωποι. Ας θυμηθούμε το μύθο του Προμηθέα, που έκλεψε τη φωτιά, το φως της γνώσης και γι αυτό οι θεοί τον έδεσαν στον Καύκασο κι ένα όρνιο του έτρωγε το συκώτι. Οι θεοί εκπροσωπούν το κατεστημένο, το εφτασφράγιστο μυστικό, το άγνωστο, που χωρίς αυτό οι θεοί δεν υπάρχουν. Είναι δηλαδή η μοίρα, που πιστεύουμε ότι με τις άγνωστες βουλές της καθορίζει τη γενική πορεία μας κι εμείς δεν μπορούμε να πάμε κόντρα στη θέλησή της χωρίς να υποστούμε τις συνέπειες, δηλαδή χωρίς να τιμωρηθούμε που “σηκώσαμε κεφάλι”.
        Η μελέτη της ιστορίας διδάσκει ότι οι άνθρωποι τιμωρούνται και όταν παραβιάζουν τους νόμους που θέσπισαν οι ίδιοι οι άνθρωποι, δηλαδή η κοινωνία. Τότε η εξουσία τιμωρεί τους παραβάτες των νόμων της, μέχρι η ίδια η κοινωνία να καταργήσει αυτούς τους νόμους και να θεσπίσει νέους. Υπάρχουν αμέτρητα παραδείγματα. Ας θυμηθούμε ότι οι δούλοι επαναστάτες σταυρώνονταν από τη Ρωμαϊκή εξουσία διότι εναντιώνονταν στη δουλοκτησία, ότι οι υπερασπιστές της κομμούνας του Παρισιού δολοφονήθηκαν διότι εναντιώθηκαν στην αστική εξουσία, ότι 200 κομμουνιστές στην Καισαριανή εκτελέστηκαν διότι αντιστάθηκαν στη φασιστική, ναζιστική εξουσία και τόσα άλλα παραδείγματα. Παρατηρούμε λοιπόν πως σε γενικές γραμμές η τιμωρία δεν είναι κάτι τυχαίο, αλλά είτε είναι συνέπεια της προσπάθειας του ανθρώπου να εξουσιάσει τη φύση με σκοπό το οικονομικό κέρδος είτε επιβάλλεται από την εκάστοτε εξουσία όταν αγωνίζεται να καταργήσει ξεπερασμένους και ασύμφορους νόμους. Δεν υπάρχει επομένως κάποια μοίρα που να τιμωρεί τον άνθρωπο για την υπέρβαση των νόμων. Είναι απλή μοιρολατρία, ραγιαδισμός το να θεωρούμε ότι τις σκληρότερες τιμωρίες τις επιβάλλει κάποια μοίρα.
        Δεν είναι γραμμένο στη μοίρα μας να πληρώνουμε χαράτσια για χρέη που δε βάλαμε εμείς, ούτε να είμαστε άνεργοι, ούτε όσοι δουλεύουμε με πετσοκομμένους μισθούς και δικαιώματα να κινδυνεύουμε να μείνουμε από στιγμή σε στιγμή άνεργοι. Δεν είναι γραμμένο στη μοίρα μας να ανεχόμαστε τους ντόπιους και ξένους εκβιαστές και τους εμπόρους των ελπίδων να μας διαφεντεύουν. Ούτε να σκύβουμε το κεφάλι διαιωνίζοντας τη δυστυχία που μας επιβάλλει ο άρχουσα τάξη. Αν θέλουμε να καλυτερέψουμε τη ζωή μας οφείλουμε πριν απ΄ όλα να πάψουμε να είμαστε μοιρολάτρες, να πιστέψουμε στη δύναμή μας, να ανατρέψουμε την εξουσία του καπιταλιστικού συστήματος και να θεσπίσουμε νέους νόμους που θα εξυπηρετούν το σημερινό συμφέρον μας και θα καταργούν μια για πάντα την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.

        allages DIOTI

        Αυτή η κόντρα ανάμεσα στο κατεστημένο και στους νέους είναι συνηθισμένη και αφορά τόσο τις περασμένες όσο και τις νέες γενιές. Κυκλοφορεί και στο διαδίκτυο και λειτουργεί ως καταδίκη αυτών που ονειρεύονται ένα καλύτερο κόσμο.
        Από την αντιδραστική πλευρά βρίσκονται αυτοί που έχουν συμφέρον να μείνει ο κόσμος άδικος, παράλογος, εγκληματικός και ασύμφορος για τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Στην ίδια πλευρά βρίσκονται και κάθε λογής ραγιάδες, συμβιβασμένοι, απογοητευμένοι, που δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να βάζουν καθημερινά τη τζίφρα τους κάτω από μια δήλωση νομιμοφροσύνης και ηττοπάθειας.
        Στην απέναντι όχθη βρίσκονται οι κάθε ηλικίας νέοι. Αυτοί που αρνούνται να κουβαλάνε στους ώμους τους το προπατορικό αμάρτημα, αυτοί που έχουν πετάξει στα σκουπίδια το “έτσι τα βρήκαμε κι έτσι θα τ΄ αφήσουμε”, που καταλαβαίνουν πως τα πάντα αλλάζουν διαρκώς. Δε χρειάζεται και μεγάλη φιλοσοφία για να συνειδητοποιήσει κανείς πως αν ο άνθρωπος δεν άλλαζε δεν θα είχε σταθεί από τετράποδο στα δύο πόδια και δεν θα είχε διανύσει την απόσταση των εκατομμυρίων ετών που τον οδήγησαν στην κατάκτηση του διαστήματος. Δεν άφησε τον κόσμο όπως τον βρήκε ο άνθρωπος. Χρησιμοποιώντας το μυαλό του και την εργασία του αλλάζει διαρκώς τον κόσμο, δαμάζει τα στοιχεία της φύσης, σαρώνει ένα-ένα τα εμπόδια που βρίσκονται μπροστά του και παρά τις αδυναμίες του διαμορφώνει ένα περιβάλλον που καλύπτει πληρέστερα τις εκάστοτε ανάγκες του.
        Ποιο είναι λοιπόν το συμπέρασμα αυτής της πορείας; Πως δεν υπάρχει ούτε ένας κόκκος άμμου στο σύμπαν που να μην αλλάζει συνεχώς, Πως κι ο άνθρωπος, αυτό το πιο δυναμικό κομμάτι της φύσης αλλάζει τον εαυτό του αλλάζοντας τον κόσμο. Επομένως η ορμήνια “δεν θα αλλάξεις εσύ τον κόσμο” είτε κινείται εκ του πονηρού από τη σημερινή άρχουσα τάξη της κοινωνίας, είτε αποτελεί υπερπροστατευτική συμβουλή, είτε προέρχεται από κάποια “κουρασμένα παλληκάρια” που συμβιβάστηκαν και βολεύτηκαν με το κατεστημένο είναι λαθεμένη, ανιστόρητη, δηλητηριάζει το νεανικό ενθουσιασμό και ευνουχίζει τους δημιουργούς ενός καλύτερου κόσμου. Όσο για την πεισματική δήλωση “ούτε αυτοί εμένα” μπορεί να ερμηνευτεί μόνο σαν φυσική αντίδραση στην καταπίεση της άρχουσας τάξης. Μήνυμα ελπιδοφόρο, που από μόνο του όμως δε φτάνει. Αν δεν συνοδευτεί από τη γνώση της κοινωνικής εξέλιξης και της οργανωμένης πάλης θα παραμένει ένα αδιέξοδο πείσμα, μία αντίδραση χωρίς αποτέλεσμα.

fasism ratsism DIOTI

Πολύ ωραίο για να είναι αληθινό. Μπορούμε με το διάβασμα να πολεμήσουμε το φασισμό; Ή θα μπορούσαμε να εξαλείψουμε το ρατσισμό ταξιδεύοντας από χώρα σε χώρα; Κι ας πούμε κάτι ακόμα: Πολύ αφελής θα πρέπει να είναι κανείς για να πιστέψει ότι αυτή η “συνταγή” που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο για την καταπολέμηση του φασισμού και του ρατσισμού προέρχεται από κάποιους ανίδεους ή έστω ρομαντικούς. Ας εξετάσουμε τα πράγματα από δυο πλευρές, την πρακτική πλευρά και την ουσιαστική.

Πρακτικά

Οι πιο μορφωμένοι στον κόσμο ήταν και εξακολουθούν να είναι οι Ευρωπαίοι. Από την Ευρώπη όμως ξεκίνησε ο φασισμός και στην Ευρώπη σήμερα ξανασηκώνει κεφάλι. Ποια είναι η κυρίαρχη αντίληψη σήμερα; Πως κάποιοι παρανοϊκοί φασίστες, όπως ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι είναι υπεύθυνοι για τα εκατοντάδες εκατομμύρια νεκρούς και τραυματίες και τις ανυπολόγιστες καταστροφές του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Ποια είναι η επίσημη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα; Η εξίσωση του φασισμού με τον κομμουνισμό.. Υπάρχουν βέβαια και βιβλία που κυκλοφορούν στο εμπόριο και εξηγούν την πραγματική φύση του φασισμού. Σταγόνα στον ωκεανό και μάλιστα όπου δεν παρεμποδίζεται η κυκλοφορία τους αποκρύπτεται η ύπαρξή τους.
Οι Ευρωπαίοι είναι από τους πιο πολυταξιδεμένους στον κόσμο. Είναι όμως και από τους πιο ρατσιστές. Το απέδειξε πρόσφατα ο τρόπος που αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν τους αλλόθρησκους τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Άρα τα ταξίδια δεν είναι τρόπος αντιμετώπισης του ρατσισμού. Ίσως μάλιστα σε όσους ταξιδεύουν στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες να δημιουργούνται ρατσιστικές αντιλήψεις εξ αιτίας των τεράστιων διαφορών που υπάρχουν ανάμεσα στις αναπτυγμένες και σ' αυτές τις χώρες.

Ουσιαστικά

Ο φασισμός δεν είναι ένα ξεχωριστό κοινωνικό σύστημα. Είναι η πιο απάνθρωπη μορφή του καπιταλισμού. Αν δεχθούμε λοιπόν ότι είναι δυνατόν να καταπολεμηθεί ο φασισμός με το διάβασα θα ήταν σα να δεχόμασταν ότι είναι δυνατόν να ανατραπεί ο καπιταλισμός... με το διάβασμα. Θα έπρεπε δηλαδή να ξεχάσουμε ότι ο καπιταλισμός ανατρέπεται μόνο με την ταξική πάλη και να το ρίξουμε στο διάβασμα.
Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με το ρατσισμό που είναι ο διαχωρισμός των ανθρώπων και έχει ρίζες στην ταξική εκμετάλλευση. Όχι μόνο δεν είναι σύμφυτος με τον άνθρωπο, αλλά αντίθετα, επιστημονικές έρευνες απέδειξαν ότι οι διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στις ανθρώπινες φυλές δεν είναι τόσο μεγάλες, που να δικαιολογούν ρατσιστικές φυλετικές ανισότητες. Τα όρια του κληρονομικού και του επίκτητου δεν είναι σαφώς προδιαγεγραμμένα και δεν δικαιολογούν καμία ρατσιστική άποψη.

Διαβάστε ακόμη:

Ρατσισμός
Εθνικισμός – Πατριωτισμός

papadiamantis DIOTI

ellada diachronika DIOTI

        Άλλο να σε έχουν μάθει στο σχολείο να παπαγαλίζεις την ιστορία και άλλο να ξέρεις ιστορία. Άλλο να ερμηνεύεις επιστημονικά τα ιστορικά γεγονότα και άλλο να προσπαθείς χρησιμοποιώντας φωτογραφίες από ιστορικές στιγμές να ωθείς στα συμπεράσματα που εξυπηρετούν δόλιους σκοπούς.
        Ναι, τόσο οι Έλληνες όσο και οι άλλοι λαοί της γης έχουν να επιδείξουν στιγμές που κάποιο μέρος του λαού μπαίνει μπροστά και δίνει ένα μεγάλο αγώνα. Κάθε ιστορική έξαρση όμως έχει τα δική της κοινωνικά αίτια. Κάποιες κοινωνικές τάξεις του λαού τραβάνε μπροστά και κάποιες άλλες φρενάρουν τις εξελίξεις. Ας πάμε στις πιο πρόσφατες ηρωικές στιγμές, στην επανάσταση του '21 κι ας θυμηθούμε πως “κοτζαμπάσηδες πασάδες και σεβάσμιοι δεσποτάδες κυβερνούσανε τη χώρα καλή ώρα...” Η άρχουσα τάξη τότε τα είχε καλά με τους Τούρκους κατακτητές και είχε πάρει μαζί της ένα μεγάλο μέρος του λαού που δεν ήταν πρόθυμο να ακολουθήσει την επανάσταση. Η Επανάσταση προχώρησε και νίκησε. Το ίδιο συνέβη και με την αντιμετώπιση του φασισμού. Την εποποιία που δημιούργησε το ΟΧΙ του ελληνικού λαού διαδέχθηκε ο λαϊκός αντιφασιστικός αγώνας. Τότε ένα κομμάτι της άρχουσας τάξης το είχε σκάσει στο Κάιρο και μηχανορραφούσε για να επανέλθει στην εξουσία την “επόμενη μέρα” και ένα άλλο συνεργάστηκε με τους φασίστες .
        Οι ιστορικές αυτές αλήθειες μπορούν να φωτίσουν και τη σημερινή πραγματικότητα της εποχής της κρίσης και των μνημονίων. Η πρωτοπορία του Ελληνικού λαού βρίσκεται στους καθημερινά στους δρόμους του αγώνα και διεκδικεί όχι μόνο μονομερή διαγραφή του “χρέους” αλλά και ανατροπή της βάσης που δημιουργεί τα χρέη, δηλαδή ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος, που παράγει την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Το μεγαλύτερο μέρος του λαού αγνοώντας τις πραγματικές αιτίες της δυστυχίας του παλινδρομεί και αναθέτει την επίλυση των προβλημάτων του πότε στον ένα και πότε στον άλλο έμπορο ελπίδων.
Η Ελλάδα επομένως σήμερα δεν έχει να ντρέπεται για τίποτα. Περισσότερο από κάθε προηγούμενη εποχή ο αγώνας για κοινωνική απελευθέρωση δίνεται αποφασιστικά, δυναμικά, οργανωμένα με βάση την συσσωρευμένη εμπειρία και θεωρητική γνώση. Η επιτυχής έκβασή του σύγχρονου αγώνα θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο η πλειοψηφία του λαού θα συστρατευθεί κάτω από τη σημαία αυτού του αγώνα.

paradeisos DIOTI

        Σαν το φτωχό το Λάζαρο, που ταπεινός και υπομονετικός έτρωγε τα ψίχουλα από το τραπέζι του πλούσιου. Έτσι λοιπόν να κάνουμε κι εμείς; Να μας ρίχνουν στην ανεργία, να μας κόβουν τις συντάξεις κι εμείς για να ζήσουμε να προσπαθούμε να υπερβούμε το εγώ μας; Να μην έχουνε για φάρμακα γιατρούς, παιδεία και αντί να αγωνιζόμαστε να φροντίζουμε για την καθαρότητα της ψυχής μας; Κι αν τα κουτσοκαταφέρνουμε κατά κάποιο τρόπο να γινόμαστε θυσία προσφέροντας τον οβολό μας στους εξαθλιωμένους;
        Αυτό ακριβώς θέλει η άρχουσα τάξη. Αντί να στρέφουμε τα πυρά εναντίον της να τα στρέφουμε μέσα μας, Αντί να διαμαρτυρόμαστε για την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο να είμαστε ικανοποιημένοι με όποιο ξεροκόμματο μας πετάνε τα αφεντικά. Είναι λύση αυτή; Λύθηκε ποτέ στην ιστορία κάποιο κοινωνικό πρόβλημα δια της προσευχής και της νηστείας; Ποτέ. Μόνο με σκληρούς αγώνες πότε αντιμετωπίζοντας τα στοιχειά της φύσης και πότε ανατρέποντας τους δυνάστες του ο άνθρωπος να φτάσει εδώ που έφτασε. Σήμερα μάλιστα έχει φτάσει στο σημείο να αντιλαμβάνεται πως στην κοινωνία διεξάγεται μια αδυσώπητη μάχη, που η έκβασή της μπορεί να είναι νικηφόρα για τους αδικημένους όλης της γης μόνο αν διεξάγεται μέσα από την οργανωμένη ταξική πάλη.

terata DIOTI

ypourgos Img

        Θα ήταν εξαιρετικά χρήσιμο να θυμηθούμε πόσοι υπουργοί πέρασαν από το Υπουργείο υγείας. Εκατοντάδες. Η δημόσια όμως υγεία είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη. Το έργο όλων των υπουργών που πέρασαν δεν ήταν το ίδιο, αλλά η εκάστοτε κυβερνητική πολιτική δεν χαρασσόταν από τους εκάστοτε υπουργούς αλλά από γενικούς πολιτικούς και οικονομικούς παράγοντες. Δημοσιεύματα έχουν φέρει στο φως πως δαπανήθηκαν τεράστια κονδύλια για σύγχρονα μηχανήματα και υγειονομικά υλικά που έμειναν αχρησιμοποίητα. Πως υπάρχουν δραματικές ελλείψεις εξειδικευμένου υγειονομικού προσωπικού και ταυτόχρονα υπεράριθμες προσλήψεις σε διάφορες ειδικότητες για ψηφοθηρικούς λόγους. Αποκαλύφθηκαν σκάνδαλα σε θέματα υγείας πρώτου μεγέθους. Σε εποχές μάλιστα κρίσης έχει αποδειχθεί η πλήρης ανεπάρκεια των κυβερνήσεων για την αντιμετώπιση του σοβαρού θέματος της υγείας του λαού. Φτωχοί άνθρωποι, άνεργοι, υποαπασχολούμενοι, συνταξιούχοι δανείζονται για να καλύψουν τις ανάγκες τους σε νοσοκομειακή περίθαλψη και φάρμακα. Ακόμη δηλαδή και αν υπήρξε παλιά κάποια θετική κίνηση μιας κυβέρνησης ή ενός υπουργού αυτή αναιρέθηκε.
       Οι αποφάσεις για την υγεία, όπως και για άλλα ζωτικής σημασίας θέματα όπως για παράδειγμα η παιδεία, παίρνονται από τις κυβερνήσεις σύμφωνα με τα οικονομικά κριτήρια που επιβάλλουν οι εκάστοτε ανάγκες του κεφαλαίου. Κι αυτό συμβαίνει διότι, ενώ η δημόσια υγεία είναι δικαίωμα, από την εξουσία θεωρείται εμπόρευμα. Αυτή είναι η βάση του καπιταλιστικού συστήματος μέσα στο οποίο ζούμε και από τη στιγμή που η υγεία είναι εμπόρευμα αγοράζεται και πουλιέται χωρίς να λαμβάνεται υπόψη πόσοι έχουν τη δυνατότητα να την αγοράζουν και πόσοι “πάνε άκλαυτοι”.
        Λύση λοιπόν στο πρόβλημα της υγείας δεν είναι η αντικατάσταση ενός υπουργού ή μιας κυβέρνησης αλλά ο δρόμος ανάπτυξης της χώρας. Παράλληλα δηλαδή με την ανάπτυξη και τη μαζικοποίηση της λαϊκή πάλη στους τόπους δουλειάς, στους χώρους της Υγείας , στις συνοικίες, στα χωριά, παντού, θα πρέπει να ξεκαθαρίζεται πως κέρδος και υγεία δεν συνάδουν. Μοναδική οριστική λύση του προβλήματος της υγείας είναι η ανατροπή του ίδιου του σάπιου κοινωνικού συστήματος επειδήη λειτουργία του στηρίζεται στο καπιταλιστικό κέρδος. Να ξεκαθαρίζεται όσο πιο καθαρά γίνεται πως η υγεία δεν είναι εμπόρευμα. Είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου.

ypomoni DIOTI

tragos DIOTI

        Από το Ευαγγέλιο προέρχεται ο “Αποδιοπομπαίος τράγος”. Ο όρος αυτός σήμερα αποτελεί μία από τις πενήντα και πλέον Τεχνικές του Ψυχολογικού Πολέμου. Στα αγγλικά η τεχνική αυτή είναι γνωστή ως Scapegoating (http://en.wikipedia.org/wiki/Scapegoating) και είναι εκείνος, στον οποίο επιρρίπτονται όλες οι ευθύνες αντί να ριφθούν στον πραγματικό υπεύθυνο. Δηλαδή, είναι μια μορφή αποπροσανατολισμού, ώστε να μείνει ο ένοχος στο απυρόβλητο. Ο Αποδιοπομπαίος τράγος μπορεί να είναι υπαρκτό πρόσωπο, ομάδα, ιδέα, ή προϊόν της φαντασίας.

        Η Κομμουνιστική απειλή, η Διεθνής τρομοκρατία, ο Μπιν Λάντεν, ο Σαντάμ Χουσεΐν, ο Καντάφι, οι Ταλιμπάν, οι Ισλαμιστές, οι Τζιχαντιστές είναι μερικοί από τους αποδιοπομπαίους τράγους, που χρησιμοποιήθηκαν κατά καιρούς για συγκεκριμένους λόγους.

        Παρατηρήσαμε, ότι στο διαδίκτυο κυκλοφορεί μια ταμπέλα με την άποψη ότι ο Α. Τσίπρας είναι η αιτία για την οικονομική και προσφυγική κρίση της χώρας. Αυτή η άποψη κρύβει τον πραγματικό ένοχο, δηλαδή την ουσιαστική αιτία της κρίσης και φορτώνει όλο το κρίμα σε κάποιον, που σήμερα έτυχε να είναι πρωθυπουργός. Βεβαίως ο Α. Τσίπρας κάθε άλλο παρά άμοιρος ευθυνών είναι για την επιδείνωση της ζωής του λαού. Αυτό όπως δεν σημαίνει, ότι θα σωθεί ο λαός, αν στη θέση του Τσίπρα βάλουμε κάποιον άλλο από το ίδιο κόμμα ή από την αστική αντιπολίτευση.

        Όλοι οι μέχρι σήμερα πρωθυπουργοί υπηρετούσαν τα συμφέροντα της μιας ή της άλλης μερίδας του κεφαλαίου. Πίσω από τις αποφάσεις τους κρύβονταν άλλοτε το γενικό συμφέρον όλης της αστικής τάξης και άλλοτε το συμφέρον μιας μερίδας της. Αυτό είναι φυσικό να συμβαίνει, όσο το κοινωνικό σύστημα της χώρας είναι ο καπιταλισμός, δηλαδή, όσο την οικονομική και πολιτική εξουσία της χώρας την έχει στα χέρια της η ασήμαντη σε αριθμό μειοψηφία, η αστική τάξη.

        Όταν ένας πολιτικός ηγέτης αναγκάζεται να πάρει τις αντιλαϊκές αποφάσεις που υπαγορεύει το κεφάλαιο, τότε πρέπει να βρεθεί ένας “αποδιοπομπαίος τράγος”, στον οποίο να φορτωθούν όλες οι “αμαρτίες”, δηλαδή, η πολιτική που υπαγορεύει το κεφάλαιο προκειμένου να να μη βρει το δρόμο του ο λαός και πάρει ο ίδιος στα χέρια του την οικονομική και πολιτική εξουσία . Κάτι παρόμοιο κυκλοφορούσε και πριν λίγα χρόνια, όπου σε αποδιοπομπαίο τράγο είχε αναγορευτεί ο Γιώργος Παπανδρέου και οι εκάστοτε παρελαύνοντες πρωθυπουργοί του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., ενώ τώρα που στο τιμόνι είναι ο Α. Τσίπρας ήρθε η δική του σειρά να γίνει αποδιοπομπαίος. Έτσι το καπιταλιστικό σύστημα, στο οποίο κυριαρχούν τα συμφέροντα των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων και από το οποίο προέρχονται οι ηγέτες των αστικών κομμάτων, μένει πάντα στο απυρόβλητο με αποτέλεσμα ο λαός να απομακρύνεται από το δρόμο που θα τον απελευθέρωνε από τα δεινά και στις κάθε φορά επόμενες εκλογές να αναθέτει τη σωτηρία του σε κάποιον πιο “άξιο” ηγέτη, που θα αποτελεί όμως πιστό υπηρέτη των συμφερόντων του κεφαλαίου.

bernarShaw DIOTI

tromokratia DIOTI

Εύπεπτο το συμπέρασμα: Για την τρομοκρατία φταίει η έλλειψη παιδείας. Όταν μάλιστα το συμπέρασμα υπογράφεται και από κάποιο Νομπελίστα τότε πραγματικά καταπίνεται αμάσητο.

Δυο τρεις παρατηρήσεις αρκούν για να αποδειχθεί πόσο κάλπικο είναι αυτό το συμπέρασμα:

  • Οι τρομοκράτες δεν είναι αγράμματοι: Ο κεντρικός πυρήνας του «Ισλαμικού Κράτους» αποτελείται, μεταξύ άλλων, από Σουνίτες αξιωματούχους του ιρακινού πρώην καθεστώτος του Σαντάμ Χουσεΐν, ενώ με το πέρασμα του χρόνου οι δυνάμεις τους «εμπλουτίστηκαν» με ξένους μισθοφόρους, «διοικητές», έμπειρους επιστήμονες και τεχνικούς, ακόμη και... μάνατζερ από κάθε μεριά του πλανήτη!

  • Το λεγόμενο “ισλαμικό κράτος” δεν θα είχε καμία δυνατότητα πολεμικών επιχειρήσεων αν δεν στηρίζονταν πρακτικά από τμήματα της αστικής τάξης της Συρίας και του Ιράκ, αλλά και από ιμπεριαλιστικά κέντρα και μονοπωλιακούς ομίλους. Έχει επανειλημμένα αποκαλυφθεί ότι η χρηματοδότηση και η στρατιωτική εκπαίδευση αυτών των οργανώσεων πραγματοποιείται από ...τους αντιπάλους τους, δηλαδή από τη “Δύση” και τα αντιδραστικά Αραβικά καθεστώτα.

  • Οι τζιχαντιστές αναδεικνύονται, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα του αμερικανικού περιοδικού «Foreign Affairs», στην «πλουσιότερη τρομοκρατική οργάνωση του κόσμου», με μηνιαία έσοδα 40.000.000 έως 50.000.000 δολαρίων.Εκτιμήσεις αναλυτών της «Rand Corporation» (παραμάγαζο αναλυτών του Πενταγώνου) αναφέρουν χαρακτηριστικά ότι τα συνολικά περιουσιακά στοιχεία του «ΙΚ» αυξήθηκαν από περίπου 1.000.000 το μήνα το 2009 σε περίπου ένα έως τρία εκατομμύρια δολάρια τη... μέρα το 2014
    Οι τζιχαντιστές καταφέρνουν να διακινούν το πετρέλαιο, με τη συνεργασία ενός τεράστιου δικτύου οδηγών, μεσαζόντων, λαθρεμπόρων, μεταφορέων, αξιωματούχων, οργανώσεων του οργανωμένου εγκλήματος σε χώρες της ευρύτερης περιοχής, πολυεθνικών πετρελαϊκών και μεταφορικών εταιρειών και τις «ευλογίες» δυτικών, αραβικών και άλλων κυβερνήσεων.


Τα θύματα της τρομοκρατίας είναι στην πραγματικότητα θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων κάθε μορφής. Οι καταπιεσμένοι λαοί θεωρούν ότι οι τρομοκράτες είναι υπερασπιστές των συμφερόντων τους διότι αντιλαμβάνονται την “ξένη” εκμετάλλευση πολύ πιο εύκολα από τη ντόπια. Θύματα είναι ακόμα και οι λαοί των “δυτικών” χωρών”, διότι οι κυβερνήσεις τους με πρόσχημα την καταπολέμηση της τρομοκρατίας επιβάλλουν φόρους τόσο για εξοπλισμούς, πολεμικές δαπάνες όσο και για την ανάπτυξη των δυνάμεων καταστολής μέσα στη χώρα. Όλοι αυτοί οι μηχανισμοί τελικά στρέφονται ενάντια στις δημοκρατικές ελευθερίες που είχε αναγκαστεί να παραχωρήσει στους λαούς το ίδιο το αστικό κράτος κάτω από τη λαϊκή πίεση.


Πίσω από την άμυνα απέναντι στην τρομοκρατία κρύβεται η προσπάθεια των αστικών τάξεων κάθε χώρας να υπερασπιστεί τα συμφέροντά της, σε ένα περιβάλλον διεθνούς όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Τα τέρατα και οι μπαμπούλες που σερβίρονται από τα ΜΜΕ σε όλες τις χώρες εξυπηρετούν αποκλειστικά και μόνο τους γενικούς στόχους του κεφαλαίου και τη θωράκιση της κερδοφορίας και της εξουσίας του.


Αποκοιμισμένοι οι λαοί από τα παραμύθια για πόλεμο ανάμεσα σε “καλούς” και “κακούς”, πολιτισμένους και αγροίκους, μορφωμένους και αμόρφωτους, αντί να στρέφουν τα πυρά τους ενάντια στον πραγματικό τους εχθρό, δηλαδή στο καπιταλιστικό σύστημα, προτείνουν... αναβάθμιση της παιδείας. Μ΄ αυτό τον τρόπο η άρχουσα τάξη κάθε χώρας εξασφαλίζει άσφαιρα λαϊκά πυρά, που κατευθύνονται σε λάθος στόχο. Εξαιρετικό επίτευγμα που αξίζει χίλια νόμπελ.

Για πληρέστερη ενημέρωση διαβάστε:

Ισλαμικός Φονταμενταλισμός. Ποιος κερδίζει, ποιος χάνει


Τζιχαντιστές: Οι μπίζνες και οι σχέσεις με μονοπώλια

 

draxmi DIOTI

ΤΣΙΤΑΤΑ.  Μια τεχνική του Ψυχολογικού Πολέμου

ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ.  Μια τεχνική του Ψυχολογικού Πολέμου

xitler lenin DIOTI

skandala DIOTI

xalia DIOTI

den plirono DIOTI

churchil DIOTI

souris DIOTI