Print

Έχουμε συνηθίσει να δημιουργούμε με τη φαντασία μας εύκολα ήρωες και να αναθεματίζουμε ακόμα πιο εύκολα αυτούς που νομίζουμε ότι φταίνε. Περιμένουμε από τους άλλους θαύματα, ενώ η δική μας κρυφή επιθυμία είναι να βρίσκουμε το δρόμο μπροστά μας στρωμένο με χαλί. Έτσι μάθαμε στο σχολείο. Μόνο που στη ζωή δεν είναι έτσι τα πράγματα.

Οι ήρωες δεν γεννιούνται, τους δημιουργεί η ανάγκη. Στρωμένο χαλί δεν υπάρχει και ο δρόμος είναι κακοτράχαλος.

Μέσα από μια απλή ερωτική ιστορία ανάμεσα σε δύο νέους στη Σοβιετική Ένωση του 20ου αιώνα διαβάζουμε χαρακτήρες και σχέσεις καθημερινών ανθρώπων. Υπεύθυνοι αποδεικνύονται “μικροί” για να σηκώσουν το βάρος της ευθύνης που τους αναλογεί. Κοινοί άνθρωποι, μέσα από μικροκακίες, μικροσυμφέροντα, μικροπαγαποντιές κάνουν πιο δύσκολη τη ζωή τους και τη ζωή των άλλων. Σε συνθήκες υποτίθεται “σοσιαλισμού” οδηγούνται σε πράξεις άδικες και αντικοινωνικές.

Κάποιοι άλλοι, κάθε άλλο παρά ήρωες, μέσα σε αντιξοότητες, με όλες τις ανθρώπινες αδυναμίες τους, με εφόδια που αποκτούν μέσα στην καθημερινότητα, βρίσκονται διαρκώς σε μικρά και μεγάλα σταυροδρόμια. Πρέπει να εκτιμήσουν, να αποφασίσουν, να διαλέξουν. Σαν άνθρωποι ταλαντεύονται. Και ανταμώνουν με εκείνους, που ξεχερσώνουν το δρόμο, που οδηγεί στο αύριο.

Σημαντικό μάθημα: Δεν διαμορφώνεται πρώτα μια ιδανική κοινωνία, που με τη σειρά της θα διαμορφώσει τους ανθρώπους. Ούτε όλοι οι άνθρωποι γίνονται πρώτα ιδανικοί για να αποτελέσουν μια ιδανική κοινωνία. Η διαμόρφωση μιας νέας κοινωνίας γίνεται από ανθρώπους, που δεν είναι ήρωες, με όλα τα προβλήματα και τα ελαττώματά τους. Μέσα από βάσανα αλλά και πρωτόγνωρες χαρές, αργά και επίμονα ξεχερσώνουν.

 

Έκδοση: Σύγχρονη Εποχή: www.sep.gr