provlimatismoi top banner 2019

Το πόσο δέος και πόσο φόβο μπορεί να προκαλέσει αυτή η φράση του Κώστα Γκόντζου, αναγνώστη του περιοδικού ΚΑΤΙΟΥΣΑ, εξαρτάται από το πόσο βαθειά σκέφτεται κανείς τις συμπεριφορές των ανθρώπων τις τελευταίες δεκαετίες και ιδιαίτερα την περίοδο της τελευταίας οικονομικής κρίσης, που τσάκισε τις ζωές, τις κοινωνικές κατακτήσεις και τα όνειρα της πλειοψηφίας των ανθρώπων του λαού, αλλά και βοήθησε κάποιες ανήσυχες συνειδήσεις

Ο Γιώργος Μαργαρίτης, καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, έδωσε στις 2/7/2019 μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη στο περιοδικό “Κατιούσα”. Αναφέρθηκε στο θέμα της Αποχής, που απασχολεί τόσο αυτούς που είναι απογοητευμένοι από την αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων του κεφαλαίου, όσο και τους “υπερεπαναστάτες” που θεωρούν ότι πρέπει να κάνουμε αποχή διότι

Κάθε που έρχονται εκλογές αλλά και στα συλλαλητήρια, στις πορείες, στις απεργίες, εκεί όπου περιμένουμε κι ελπίζουμε να βγει ο λαός στο προσκήνιο, να νιώσει τη δύναμή του, να σηκώσει κεφάλι και να πάρει την ευθύνη της ζωής του, μια περίεργη ανάγκη με σπρώχνει να ανατρέξω στους στίχους της Σονάτας του Σεληνόφωτος του Γ. Ρίτσου και ειδικά στην ενότητα της αρκούδας, της γερασμένης και βασανισμένης αρκούδας που πορεύεται καρτερικά υποταγμένη στις αλυσίδες

To 1848 κάποιος δημοφιλής κλόουν ενός τσίρκου στις ΗΠΑ, ο Νταν Ράις, χρησιμοποίησε το στολισμένο όχημα του τσίρκου για την προεκλογική του προβολή. Στόχος του ήταν με τα χρώματα και τις μουσικές του οχήματος να προσελκύσει ψηφοφόρους. Άλλοι υποψήφιοι βλέποντας την επιτυχία του προσπάθησαν να εξασφαλίσουν κι αυτοί μια θέση στο όχημα. Από τότε το πήδημα στο βαγόνι (jump on the bandwagon), συνδέθηκε με την προσπάθεια της επιτυχημένης επιλογής και σταδιακά εξελίχθηκε σε μια από τις σημαντικότερες τεχνικές της προπαγάνδας.

Να 'ναι προεκλογική περίοδος, να διαβάζεις γραμμένους με μεγάλα γράμματα στη μάντρα ενός σχολείου στίχους από τον Οδηγητή” του Βάρναλη και να μη θυμηθείς κάποιους άλλους στίχους που μιλάνε για το γαϊδαράκο τον Κυρ Μέντιο δε γίνεται. Αλησμόνητη η παρομοίωση του Ελληνικού λαού με το γαϊδαράκο, που ενώ κάνει όλες τις δουλειές αγόγγυστα, οι πάντες-αφέντες, δούλοι- τον δέρνουνε και τον αφήνουνε νηστικό. Με παρωπίδες στα μάτια που δεν του επιτρέπουν να βλέπει παρά μόνο το δρόμο που τον πάνε σέρνεται

"Είναι καλύτερα να είσαι δυστυχισμένος γνωρίζοντας την αλήθεια, παρά να είσαι ευτυχισμένος στον παράδεισο των ηλιθίων." (Ντοστογιέφσκι). Οι περισσότεροι από μας βέβαια κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να μένουμε ευτυχισμένοι στη νιρβάνα της άγνοιας, στον παράδεισο των ηλιθίων του Ντοστογιέφσκι.

        Μικρή η ζωή. Και η γνώση μπορεί να είναι δύναμη, είναι όμως και πόνος. Είναι και ζόρι. Και προβληματισμός. Είναι και δουλειά. Είναι και ευθύνη. Και ρίσκο, που σημαίνει

Πανηγυρισμοί από τους νικητές και θρήνοι από τους ηττημένους ακολουθούν συνήθως μια εκλογική αναμέτρηση. Στο Β' γύρο των Δημοτικών εκλογών του 2019 βλέπουμε ότι πανηγύρισαν και κάποιοι που "έχασαν". Αναδημοσιεύουμε από την “Κατιούσα” το κείμενο του Παναγιώτη Καλέλη για το πανηγύρι που στήθηκε από τους

Μπράβο του του εραστή. Τον έκανε με τα κρεμμυδάκια το φιλόσοφο. Και καλά του έκανε, δηλαδή, για να πάρει κι ένα μάθημα όχι μόνο αυτός ο φιλόσοφος αλλά και οι υπόλοιποι φιλόσοφοι και φιλοσοφούντες των ημερών μας.
Ο εραστής, ο όμορφος άντρας λαϊκής καταγωγής που ερωτεύτηκε κόρη εφοπλιστή αναδεικνύεται 

Ωραίο πρωινό. Έπινα ήσυχα το καφεδάκι μου κάνοντας κάποιες σκέψεις για τις εκλογές της επομένης όταν με πλησίασε μια καλοντυμένη  σαραντάρα με δύο ακόλουθους. Με καλημέρισε  και άφησε στο τραπέζι μου 3-4 επισκεπτήριες κάρτες, που στη μια όψη τους είχαν μια δική της φωτογραφία. Λίγα λόγια και καλά:

Από την πείρα μας γνωρίζουμε πως η επανάληψη είναι η “Μητέρα της μάθησης”. Ακόμη πως όσο περισσότερες φορές επαναλαμβάνεται μια είδηση και όσο περισσότερες είναι οι πηγές από τις οποίες προέρχεται τόσο πιο εύκολα γίνεται πιστευτή. Αυτό το καταλάβαινε καλά και ο Χίτλερ που έλεγε πως ακόμη και η σπουδαιότερη τεχνική προπαγάνδας δεν